Een appeltje voor de dorst en ontslag op staande voet

Het ontslag op staande voet is de zwaarste arbeidsrechtelijke sanctie die een werkgever kan inzetten. Een ontslag op staande voet houdt alleen stand wanneer daar een dringende reden aan ten grondslag ligt. Of sprake is van een dringende reden hangt onder meer af van de ernst van de gedraging. Hoe ernstig de gedraging is, wordt door werkgevers nog weleens verkeerd ingeschat.

Hof Arnhem-Leeuwarden 20 april 2026

De uitspraak van het Hof Arnhem-Leeuwarden van 20 april 2026 is daar een mooi voorbeeld van. Het ging in deze uitspraak om een werknemer die fruit zou hebben gestolen van zijn werkgever (een bedrijf dat zich bezighield met het verhuren van auto’s). Werkgever stelt voor zijn werknemers iedere maandag een fruitmand beschikbaar, waar zij kosteloos voor direct gebruik fruit uit mogen pakken. Werkgever ziet op camerabeelden dat werknemer aan het einde van zijn werkdag meerdere stukken fruit heeft meegenomen en besluit werknemer op staande voet te ontslaan. Bij diefstal hanteert werkgever immers een zerotolerancebeleid, aldus het argument van de werkgever. Daarbij overweegt de werkgever dat, gelet op het tijdstip en de hoeveelheid, werknemer het fruit niet zou nuttigen tijdens werktijd en dus voor thuisgebruik zou hebben meegenomen.

In eerste aanleg heeft de kantonrechter het ontslag op staande voet in stand gelaten. Het hof overweegt daarentegen dat het weliswaar oncollegiaal is om de mand met fruit voor een kwart te legen, maar dat dit onvoldoende is om het ontslag op staande voet te rechtvaardigen. Daarbij weegt het hof ook mee dat het Ramadan was en werknemer pas laat mocht eten. Mede daarom had een minder ingrijpende maatregel voor de hand gelegen, zoals bijvoorbeeld een waarschuwing. Het hof oordeelt dat werknemer ten onrechte op staande voet is ontslagen en kent werknemer loon toe over de rechtsgeldige opzegtermijn. Daarnaast heeft de werknemer recht op de transitievergoeding en een billijke vergoeding.

Dringende reden

Een dringende reden moet zowel objectief als subjectief beschouwd, ‘dringend’ zijn. Voor de objectief dringende reden geeft de wetgever enkele voorbeelden, waaronder diefstal. De subjectief dringende reden ligt genuanceerder. Aangenomen wordt dat sprake is van een subjectief dringende reden wanneer de gedraging van de werknemer voor deze specifieke werkgever dusdanig ernstig is, dat van de werkgever niet langer gevergd kan worden de werknemer door te laten werken. Bij de beoordeling van de dringende reden moet rekening worden gehouden met alle omstandigheden van het geval. In de voornoemde uitspraak is noch objectief noch subjectief sprake van een dringende reden.

De besproken uitspraak bevestigt dat het geven van een ontslag op staande voet een risicovolle exercitie blijft. Voor werkgevers is het complex om goed in te schatten of een ontslag op staande voet kans van slagen heeft.

Heeft u vragen over het ontslag op staande voet? Neem dan gerust contact met ons op.